![Ο Σπύρος Καπράλος στο BN Sports: «Το κολυμβητήριο του Ζαππείου είναι σαν το γιοφύρι της Άρτας»](https://www.bnsports.gr/media/k2/items/cache/5f7b1b4f02d20e64e92053ae2421d8a9_XL.jpg)
Το ιστορικό κολυμβητήριο του Ζαππείου πρόκειται να ανοίξει τις πόρτες του στο κοινό και πάλι μετά από 11 χρόνια. Ο πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (ΕΟΕ), Σπύρος Καπράλος, μίλησε στο BN Sports για την σπουδαία αυτή προσπάθεια που γίνεται με σκοπό την αναβίωση ενός χώρου που μεγάλωσε γενιές και γενιές.
Δηλώσεις στον Άγγελο Κρεμαστό
Η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ) ήρθε σε συμφωνία με τον Δήμο Αθηναίων παραχωρώντας το κολυμβητήριο του Ζαππείου για τα επόμενα 25 χρόνια με σκοπό να ανακαινιστεί και να επαναλειτουργήσει.
Ο Σπύρος Καπράλος είναι ο πλέον κατάλληλος άνθρωπος για να μιλήσει για τον εγχείρημα αυτό, καθώς δεν είναι μόνο ο πρόεδρος της ΕΟΕ, αλλά έχει αγωνιστεί ο ίδιος μέσα σε αυτό το κολυμβητήριο στα χρόνια της νιότης του που έκανε πρωταθλητισμό.
Ο Σπύρος Καπράλος στάθηκε στις πολυάριθμες δυσκολίες που αντιμετώπισε η αναγέννηση του έργου, στα παλιά χρόνια που γέμιζε ασφυκτικά με φιλάθλους, αλλά και στις αναμνήσεις που ποτέ του δεν θα αποχωριστεί.
Τι σημαίνει για εσάς η αναβίωση του κολυμβητηρίου στο Ζάππειο μετά από τόσα χρόνια;
«Εκεί πέρασα όλα μου τα παιδικά χρόνια, ήταν άλλωστε και το μοναδικό κολυμβητήριο στην Αθήνα, εκεί γινόντουσαν όλοι οι αγώνες. Τότε ήταν χρόνια δόξας για το κολυμβητήριο εκεί μεγάλωσε όλη η γενιά της κολύμβησης και του πόλο. Ενώ αργότερα εκεί μεγάλωσαν και οι μελλοντικοί Ολυμπιονίκες μας, δηλαδή η γυναικεία ομάδα του πόλο που πήρε το μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας εκεί έκανε προπόνηση. Όπως και ο Σπύρος Γιαννιώτης, ένας από τους τελευταίους ολυμπιονίκες μας εκεί έκανε την προετοιμασία του. Έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές με αυτό το κολυμβητήριο και να μην ξεχνάμε πως παλιά ήταν και το μοναδικό στην Αθήνα».
Το κολυμβητήριο αυτό είναι πραγματικά όσο ιστορικό το χαρακτηρίζουν όλοι;
«Ήταν πραγματικά ιστορικό. Όταν γινόταν το πανελλήνιο πρωτάθλημα, γέμιζε ασφυκτικά και δεν έβρισκες με τίποτα εισιτήριο. Γινόταν ένα τρομερό πρωτάθλημα και σκοτωνόντουσαν Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός τότε, ενώ στην συνέχεια παιζόταν το πόλο που ήταν ο Εθνικός με τον Ολυμπιακό. Σταματούσε μέχρι και η κίνηση στους γύρω δρόμους, έκλειναν τελείως. Χρειαζόσουν μέσο για να βρεις εισιτήριο ώστε να πας στους αγώνες της κολύμβησης και του πόλο».
Πώς η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή και ο Δήμος Αθηνών έφτασαν σε συμφωνία και πότε θεωρείτε πως το έργο θα είναι έτοιμο;
«Το κολυμβητήριο του Ζαππείου είναι σαν το γιοφύρι της Άρτας. Μου είχε πει ο δήμαρχος πιο παλιά, δώστο σε εμάς να το φτιάξουμε ώστε να λειτουργήσει ξανά. Είχαμε όμως υπογράψει ήδη με την περιφέρεια, τότε με τον κύριο Πατούλη ενώ είχε ανατεθεί μέχρι και η μελέτη που έπρεπε να γίνει. Επομένως δεν μπορούσα να κάνω πίσω. Βεβαίως δεν προχώρησαν τα πράγματα, όπως δεν είχαν προχωρήσει και με την κυρία Δούρου ακόμη πιο παλιά. Δυστυχώς κανένας δεν κατάφερνε να το ξεκολλήσει. Τώρα θέλω να πιστεύω πως ξεκόλλησε και πρόκειται να προχωρήσει κανονικά. Σύμφωνα με τα χρονοδιαγράμματα που υπάρχουν υπολογίζεται πως θα λειτουργήσει ξανά το 2026 και στην συμφωνία προβλέπεται πως για 5 ώρες την ημέρα θα μπορούν να το χρησιμοποιούν οι Εθνικές μας ομάδες, το οποίο είναι πολύ σημαντικό για τον ελληνικό αθλητισμό. Τις υπόλοιπες ώρες έχω την αίσθηση πως θα είναι διαθέσιμο για τους πολίτες της Αθήνας. Όπως ήταν και παλιά, ανοιχτό στο κοινό, εκεί μάθαιναν όλοι κολύμπι».
Ως πρώην αθλητής έχετε κάποια ανάμνηση που σας έχει μείνει αξέχαστη μέσα σε αυτό το κολυμβητήριο;
«Θυμάμαι το 1969 σε ηλικία 14 ετών έγινα πρωταθλητής Ελλάδος στα 200 ύπτιο. Υπήρχε βέβαια μεγάλη αντιπαλότητα μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού. Εγώ επειδή ήμουν πολύ μικρός και οι άλλοι αντίπαλοι μου ήταν του Ολυμπιακού, είχαν ξεσηκωθεί οι οπαδοί του Παναθηναϊκού μαζί μου καθώς υποστήριζαν τον μικρό, τον καινούργιο. Θυμάμαι πως το χειροκρότημα που είχε γίνει τότε ήταν απ’ όλο το κολυμβητήριο και μου έχει μείνει στο μυαλό. Σε ένα γεμάτο κολυμβητήριο με 3.000 ή και 4.000 άτομα μέσα και πόσους ακόμη κόσμο απ’ έξω που κρεμόντουσαν από τα κάγκελα για να ακούσουν τα αποτελέσματα επειδή δεν μπορούσαν να μπουν μέσα. Είναι μία ανάμνηση που δεν θα την ξεχάσω ποτέ».